ستارخان

  • 1397-10-30

طریقه انداختن پوست تار، آموزش تار ، آموزشگاه تار ، آموزش تار ایرانی ، آموزش تار ستارخان ، آموزشگاه تار ستارخان

طريقه انداختن پوست تار
نحوه انداختن پوست نقاره
بعد از برش پوست (با روشي كه توضيح داده شد) ابتدا بايد پوست نقاره را انداخت و پس از خشك‌ شدن آن (حدود 10 دقيقه بعد) اقدام به انداختن پوست كاسه كرد. كشيدن پوست نقاره ساده‌تر از پوست كاسه است، فقط بايد توجه داشت كه كاملاً سفت كشيده شود.(ريزه کاري‌هاي کشيدن پوست نقاره شبيه پوست کاسه است)
نحوه انداختن پوست كاسه
براي كشيدن پوست كاسه، كه اهميت بيشتري دارد، بايد دقت بيشتري كرد. همانطور که ميدانيد قسمت مودار پوست بايد به سمت بيرون و محل صاف و بدون بافت پوست به سمت داخل باشد. براي تشخيص اين موضوع بايد به دقت به سطح پوست توجه و محل رويش و منافذ مو را شناسايي كنيم. بعد با خودكار كلمه «رو» را در انتهاي پوست (بالاي سيم‌گير) مي‌نويسيم، تا بعد از قرار گرفتن پوست در آب و خشك شدن، هم جهت پوست راحت‌تر تشخيص‌‍‌پذير باشد و هم پشت و روي پوست.
پس از اين مرحله، پوست را به‌مدت 10 تا 15 ثانيه در آب سرد فرو مي‌بريم و بعد از درآوردن، آن را صاف مي‍‌کنيم و به همان شكل در ميان پارچه قرار مي‌دهيم، تا آب اضافي آن گرفته شود. بايد دقت كرد كه آب در جاهايي از پوست جمع نشود، چرا كه باعث «آب گز» شدن يا سفيدك زدن پوست مي‌شود. در حين انجام اين مرحله، با انگشت، سريش را به دور دهانه كاسه مي‌ماليم، به طوري كه قطر لايه سريش حدود 0/5 ميلي‌متر باشد. بايد توجه كرد كه سريش به قسمت داخلي دهانه نرود.
بعد، درحالي‌كه هنوز پوست نرم و مرطوب است، آن را صاف و بدون چروك روي دهانه كاسه قرار مي‌دهيم‌ و با دست پوست را به دور دهانه كاسه مي‌چسبانيم. سپس با كارد ميوه‌خوري سريش‌هاي اضافي زير پوست را خالي مي‌كنيم. براي اين کار از لبه دهانه، با فشار لازم، كارد را به ‌سمت پايين مي‌كشيم تا سريش‌هاي اضافي بيرون بيايند.
سپس، انتهاي پوست را بلند مي‌كنيم و با دو انگشت اشاره و مياني، جاي خرك را به‌ اندازه يك سانتي‌متر به پايين فشار مي‌دهيم، تا هواي داخل كاسه خالي شود (هواگيري). سپس قسمت بلند شده پوست را سر جاي خود مي‌چسبانيم. در تمام اين مراحل پوست هنوز مرطوب است. اگر احساس كرديم پوست خشك شده، بايد با پنبه‌اي نمناک آن را مرطوب كنيم.
بعد از اين مرحله، پوستِ سمت سيم بم را اندكي بيشتر از سمت سيم سفيد (سيم Do) مي‌كشيم به اين دليل كه پايه خرك سمت سيم بم بيشتر از پايه سمت سيم Do در پوست فرو نرود. بعد سيم‌هاي ساز را، كه قبلاً با چسب نواري كاغذي يا كش روي دسته بسته بوديم، سر جاي خود روي سيم‌گير مي‌گذاريم و اندكي سفت مي‌كنيم. آنگاه خرك را در فاصله 5/2 سانتي‌متري از ته قلب (دهانه) بزرگ، روي پوست قرار مي‌دهيم. خرک بايد حدود 3 درجه به ‌سمت سيم‌گير مايل باشد. بعد همه سيم‌هاي ساز را حدود 2/5 پرده پايين‌تر از Do دياپازُن (يعني نت Sol) كوك مي‌كنيم (البته سيم بم كوك نمي‌شود). سپس، با خشك‌تر شدن پوست، آرام‌آرام، كوك را سفت مي‌کنيم (بالا مي‌بريم) تا به كوك اصلي (Do) برسيم. در پايان، پس از خشك شدن پوست، سيم بم را كوك مي‌كنيم و بعد از خشك شدن نهايي پوست، پوست‌هاي اضافه دور دهانه را با كاتر مي‌بريم و سريش هاي اضافه دور دهانه ها را با پارچه نمناک تميز ميکنيم.